اخبار و گزارش از استان گیلان
ایران کنف
این کارخانه در کیلومتر 5 جاده رشت – تهران و در ورودی فرعی جاده رشت – سنگر، جنب کارخانه کنف کار قرار دارد. کارخانه متعلق به بخش خصوصی و کارفرما و مالک آن عطا اله صدررفیع استاد دانشگاه آزاد است. همان طور که در گزارش قبلی نوشتیم، 72 نفر از کارگران ایران کنف 28 ماه است دستمزد خود را دریافت نکرده اند. جمعی ازاین کارگران به همین علت در تاریخ شنبه 10/11/88، در مقابل استانداری گیلان واقع در خیابان معلم رشت تجمع کردند. در این تجمع در حدود 40 نفر از کارگران شرکت داشتند که روی دو پرده نوشته، مطالبات خود از جمله نگرفتن 28 ماه دستمزد، گرفتن وام توسط عطااله صدر رفیع و نپرداختن دیناری از آن به کارگران را نوشته بودند. در نهایت تجمع کارگران منجر به درگیری بین آن ها و ماموران نیروی انتظامی گردید قرار شد در مقابل جمع کردن پرده نوشته ها نماینده های کارگران – سه نماینده - برای مذاکره به استانداری بروند و فقط یک تن از نماینده ها جهت جواب گرفتن در روز چهار شنبه 14/11/88 به استانداری مراجعه کنند. جواب استاندار به نماینده کارگران این بود که: احتمالا» کارخانه منحل می شود و صدررفیع هم از مدیریت کارخانه خلع می گردد، زیرا میزان بدهی کارخانه به بانک صنعت و معدن و بیمه در حدود 5 میلیارد تومان است و صدر رفیع حاضر به پرداخت بدهی خود نیست.
استانداری جواب نهایی پرداخت حقوق معوقه 28 ماه را به بعد موکول کرد و به نماینده کارگران گفت ما خودمان شما را خبر می کنیم. فقط در مقابل استانداری تجمع نکنید. در ضمن قرار شد دفترچه بیمه کارگران با پرداخت حق بیمه تمدید اعتبار یک ساله شود. از 28 ماه فقط 8 ماه دفترچه بیمه کارگران اعتبار داشت. به گفته کارگران، انحلال کارخانه در واقع به حراج گذاشتن کارخانه است که احتمالا» بانک صنعت ومعدن به اتفاق شرکای دیگر مانند تامین اجتماعی آن را به قیمت نازل خواهند خرید و کارگران که بیشتر آن ها بالای 20 سال سابقه خدمت دارند، حتی کارگرانی با 30 سال سابقه خدمت در بین آن ها وجود دارد، بلاتکلیف خواهند شد. البته کارگران از این که بعد از مدت ها توانستند قدرتشان را در تجمع مقابل استانداری به نماینده دولت سرمایه داری اسلامی نشان بدهند خوشحال به نظر می رسند و منتظرند هر چه زودتر حقوق معوقه خود را دریافت کنند و تکلیفشان روشن شود.
ریسندگی گیلان
این کارخانه در حدود کیلومتر 6 جاده رشت – کوچصفهان در منطقه بلسبنه قرار دارد و دارای حدود 40 سال سابقه فعالیت تولیدی است. 280 کارگر و پرسنل اداری در این جا مشغول کار هستند. کارخانه به بخش خصوصی تعلق دارد و مالکان آن 4 نفر از اهالی قزوین هستند که دو نفر از آن ها به نام های ذوالقدر( با بیشترین سهم ) و صمیمی در کارخانه حضور دارند و 2 نفر دیگر در دفتر مرکزی در تهران به سر می برند. بیشتر کارگران از اهالی اطراف کوچصفهان در رشت هستند . کارگران در سه شیفت کاری کار می کنند و کارخانه 24 ساعته فعال است. البته کارفرما از این موضوع سه شیفته سوء استفاده کرده و در کارخانه سالن غذا خوری ایجاد نکرده است. کارخانه دارای سرویس ایاب و ذهاب است. در طول این سال ها کارخانه با بحران مواجه نشده و همیشه تولید داشته که آن هم به دلیل نفوذ مالکان کارخانه در نهاد های سرمایه و دولت جهت خرید مواد اولیه و بازاریابی است. دستمزد کارگران بر اساس مصوبه اداره کار پرداخت می شود.
اعتراض مالکان خودروهای فرسوده به کلاه برداری دولت سرمایه داری
در پی اعلام دولت سرمایه داری اسلامی مبنی بر خارج ساختن خودروهای فرسوده تا مدل سال 1356، در طول ده روز از تاریخ 12 الی 22 بهمن عده ای از مالکان این نوع خودروها به مراکز و نمایندگی ها جهت ثبت نام و تحویل خودروهای فرسوده خود مراجعه کردند . لازم به ذکر است امتیاز این دوره از ثبت نام این است که بهره کمتری به وام خودروها تعلق می گیرد. در تاریخ 18/11/88 تعدادی از این مالکان به نمایندگی شکوفه واقع در کیلومتر 3 جاده رشت- انزلی مراجعه کردند. متصدی ثبت نام به آن ها گفت فقط خودروهایی ثبت نام می شوند که دارای پلاک ملی باشند و شامل خودروهایی که بر چسب تردد دارند نمی شود و آ ن ها باید بعد از این تاریخ مراجعه کنند. حدود 70 نفر از مالکان خودروهای فرسوده دارای برچسب تردد نسبت به این تصمیم اعتراض کرده و با متصدیان ثبت نام به درگیری لفظی پرداختند. آنان در داخل نمایندگی و مقابل درب ورودی تجمع اعتراض آمیزی راه انداختند. صاحبان خودروها گفتند ما چه گناهی داریم . ما برای تعویض پلاک آمدیم اما آن ها به جای پلاک ملی به ما برچسب دادند. موضوع بالا گرفت و در نهایت جواب مسئولان نمایندگی شکوفه به مالکان خودروهای فرسوده دارای برچسب تردد این بود که بروید یقه آقای رویانیان مسئول ستاد خوردروهای فرسوده را بگیرید. لازم به ذکر است که همین خودروهای فرسوده وسیله امرار معاش خیلی از خانواده های فقیر و تنگدست است که با آن و با هزار مشکل چرخ لنگ زندگیشان را با مشقت می چرخانند . در بین آن ها خیلی از کارگران بازخریدی و اخراجی و حتی بازنشسته نیز دیده می شوند که با هیولای تامین هزینه های زندگی روزانه و خرج فرزندان دانشجو دست به گریبان هستند. سوال مالکان خودروهای فرسوده این است که راستی چرا دولت سرمایه داری این گونه دبه درآورده و کلاهبرداری می کند
فعالان ضدسرمایه داری گیلان
بهمن 1388
کارگران ورسک بتن مشکلات خود را با کارگران ایران در میان می گذارند
جمعی از کارگران شرکت ورسک بتن سه شنبه ٢٧ بهمن ۱٣٨٨
کارگران ورسک بتن که مدت ١٠ ماه است حقوق خود را دریافت نکردهاند با ارسال نامهایی به کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، بخشی از مشکلات خود را قید کردهاند. ما ضمن حمایت از خواستهای برحق این کارگران، نامه آنها را به همان صورتی که خودشان ارسال کردهاند، انعکاس میدهیم. متن کامل نامه کارگران ورسک بتن به شرح زیر است:
رفقا و فعالان کارگری متشکل در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری در سراسر ایران.
با عرض سلام و خسته نباشید.
لازم است ما از طریق شما مشکلات خودمان را به عرض کارگران ایران برسانی. ما عده ای از کارگران برای شرکت بین المللی ورسک بتون ( شرکت ساخت و توسعه زیر بناهای حمل و نقل در کشور ) در اتوبان کرمانشاه ، میاندواب ، سقز ، بوکان مشغول به کار هستیم. حدود ١٠ ماه از کارکرد ما می گذرد و تا امروز هیچ مطالباتی دریافت نکردیم. تا به حال دهها بار به مراجع دولتی از جمله: فرمانداری، شهرداری، نماینده سقز و بانه، راه و ترابری سقز، اداره راه و ترابری ناحیه ٦ سنندج، اداره راه و ترابری تهران مراجعه کردیم و تا این تاریخ هیچ کس در برابر نان سر سفره خانوادهی کارگران و زحمتکشان جوابگو نبوده و نیست. ما میخواهیم از طریق این سایت مشکلاتمان را به عرض کلیه کارگران ایران در مراکزهای کارگری، کارخانه ها، فعالان کارگری در سراسر ایران و خارج از ایران که برای معیشت زندگی بهتر ما تلاش می کنند برسانیم و از آنها می خواهیم که شنونده مشکلات ما کارگران باشند و ما را برای رسیدن به مطالبات خود یاری کنند. هر چند ما در طول این مدت به این نتیجه رسیده ایم که وعده های سر خرمن مسئولان به ما هیچ کمکی نمی کند، مسئولان دولتی و کاخ نشینها به ما می گویند که هر کاری کنید نباید در این وضعیت بحرانی که ایران در آن قرار دارد دست به اقدامی بزنید که برای امنیت کشور مشکل ایجاد کند و…. اما آنها خیلی راحت و بدون آن که توجه کنند که ما هم نان، لباس، غذا، کفش، پول برای جواب دادن به نیازهای اولیه بچههایمان، کرایه منزل و غیره احتیاج داریم و ١٠ ماه است که حقوق دریافت نکردیم و هر زمان درخواست حقوق ایام کارکرد خود کنیم ما را متهم می کنند که امنیت کشور را به خطر انداختید و باید محاکمه شوید !!….
پس نتیجه خواهیم گرفت که قانون تنها برای ما کارگران موجود است که با آن ما را سرکوب کنند و اجازه ندهند حتی دستمزد ایام کار خود را مطالبه کنیم نه برای سرمایه داران . اما ما هم سکوت نخواهیم کرد و آن را در چند ماه گذشته یاد گرفته ایم که ما جزء نیروی خود نباید به هیچ توهمی دچار شویم. ما از همه همطبقهایهایمان در ایران، دست همبستگی طبقاتی را دراز میکنیم و مطمئنن با همبستگی طبقاتی خود میتوانیم به این کارفرمایان و سرمایه داران نشان دهیم که میتوانیم حقوق خودمان را از حلقوم آنان بگیریم و به آنها یادآوری کنیم که هنوز دستمان آنقدر پر قدرت و نیرومند است که بتوانیم در برابر این همه بی عدالتی بایستیم، حتی اگر با سکوت مطلق هم باشد آنان را به زانو درخواهیم آورد. کارگران:
بیاید همه با هم با اعتراض به وضع موجود دست در دست هم دیگر و تا آخرین فرد و تا آخرین لحظه در پی گرفتن حقوق پایمال شده خود باشیم، ما چیزی را از دست نخواهیم داد اما چیزی را به دست خواهیم آورد و ما حق داریم به عنوان یک انسان در این جامعه که همه امکانات آن با دستان پرتوان ما به وجود آمده زندگی کنیم.
جمعی از کارگران شرکت ورسک بتن.
تاریخ ٢١/١١/٨٨
کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
افق روشن
www.ofros.com
دستگیری خسرو بوکانی فعال کارگری و احضار سه تن دیگر از فعالین کارگری به دادگاه
