تعویق دادگاه فعالین كارگری در سنندج
آژانس ایران خبر دوشنبه ٢٦ بهمن ۱٣٨٨
خبرنگار آژانس ایران خبر: روز یكشنبه ۲۵ بهمن طبق قرار قبلی دادگاه فعال کارگری پدرام نصراللهی و چهار فعال اجتماعی دیگربه نامهای آکو کرد نسب و عامر گولی و فرزاد احمدی و هاوری ….به شعبه ۲ دادگاه انقلاب سنندج مراجعه کردند ولی به آنها اعلام شده که دادگاه آنها به سال آینده موکول شده است.
لازم به یاد آوریست که افراد نامبرده در تاریخ ۲۱/۸/۱۳۸۸ در شهر سنندج بازداشت شده بودند.
آژانس ایران خبر – ۲۵/۱۱/۱۳۸
اعتصاب غذا در شرکت قطعات توربین شهریار
رامین کوهیاری شنبه ٢۴ بهمن ۱٣٨٨
روز ٢٧ و ٢٨ ( یکشنبه و دوشنبه ) دیماه بیش از ۴٠٠ نفر از کارگران این شرکت اعم از رسمی و قراردادی در اعتراض به تعویق افتادن حقوق و دستمزد ها ( به مدت ١۵ روز ) و پایین بودن کیفیت غذا به مدت ۴٨ ساعت از خوردن غذای شرکت خودداری کردند.
در این اعتصاب غذا اکثریت کارگران ، اعم از شیفت شب و بخش خدمات شرکت داشتند.
کارفرمای شرکت توربین شهریار واقع در کرج از ترس سراسری شدن اعتصاب در همه کارخانه وتوقف تولید اقدام به برآورده کردن مطالبات کارگران شامل پرداخت حقوق و دستمزد آنان و نیز افزایش کیفیت غذا نمود.
این اعتصاب موفقیت آمیز علاوه براین که باعث رسیدن کارگران به مطالبات خود شد ، موجب تقویت حس همبستگی و اتحاد در میان آنان شد ، و کارگران درعمل دیدند که می توانند کارفرمایان و مدیران را به تسلیم وادارند.
این شیوه اعتراضی ( اعتصاب غذا ) برای گرفتن مطالبات کارگری قبلا» از سوی کارگران ایران خودرو در ١٢ اردیبهشت ٨٨ برای دریافت آکورد که مدیریت مبلغ آن را از سیصد هزار تومان به پنجاه هزار تومان تقلیل داده بود ، از سوی کارگران بخش شاتل به کار گرفته شد ومدیران به خاطر ترس از سراسری شدن اعتصاب در ایران خودرو بلافاصله حق آکورد را به طور کامل پرداخت کردند.
در اسفند ماه ٨٧ نیز تعداد ۴۵٠٠ نفر از کارگران ذوب آهن برای گرفتن ۵٠ % حق جذب خود با این شیوه اعتراضی ( اعتصاب غذا ) موفق به گرفتن مطالبه خود می شوند.
بدیهی است در شرایطی که بسیاری از کارگران برای دستمزدهای معوقه خود به اشکال مختلف راهپیمایی ( لوله سازی اهواز ) تحصن ، اعتصاب و یا کنترل بر تولید ( شرکت دنا ) اعتراض می کنند و هم اکنون شرکت های بزرگی در اراک همچون هپکو ، واگن سازی ، آذرآب ، آونگان و آلومنیوم سازی برای مطالبات خود در حال اعتراض و راهپیمایی هستند ، از شرکت ها و کارخانه های کلیدی چون نفت ، گاز ، برق ، خودرو سازی ها و …. انتظار می رود که با اعتصاب و دیگر اشکال مبارزاتی به حمایت از این کارگران اقدام کنند.
رامین کوهیاری – ٢٣/١١/١٣٨٨
مرگ جانگداز یکی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران شنبه ٢۴ بهمن ۱٣٨٨
مرگ جانگداز یکی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در آسیاب خوراک دام این کارخانه
بنا بر گزارشهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران روز دوشنبه مورخه ١٩/١١/٨٨ یکی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه به نام منصور بشمه در حالی که تلاش میکرد سنگی را از درون دستگاه آسیاب خوراک دام بیرون بکشد به دلیل روشن شدن دستگاه در میان آن گیر کرد و دستگاه یکی از پاهای وی را کند و پای دیگرش لابه لای دستگاه ماند و همین مسئله باعث شد کارگران حاضر در آنجا نتوانند وی را بلافاصله از لای دستگاه بیرون بکشند.
بنا بر این گزارش پس از گیر کردن یک سنگ در میان دستگاه خوراک دام، مسئولین کارخانه بطور ناقصی اقدام به خاموش کردن دستگاه میکنند و زمانی که منصور بشمه در میان دستگاه مشغول بیرون آوردن سنگ بوده است مسئولین کارخانه با زدن یکی از کلیدها باعث به راه افتادن دستگاه میشوند و منصور بشمه در میان دستگاه گیر می افتد و در حالی که یکی از پاهایش بطور کامل کنده میشود یکی دیگر از پاهایش در میان دستگاه گیر میکند.
بنا بر اظهار کارگران این کارخانه به دلیل نبود واحد ایمنی ماهر در کارخانه حدود ٣ ساعت طول کشید تا کارگران موفق به بیرون کشیدن منصور بشمه از لای دستگاه بشوند و زمانی که منصور از لای دستگاه بیرون کشیده شد به دلیل ٣ ساعت خونریزی مداوم چان خود را از دست داده بود. مسئولین پزشک قانونی نیز علت مرگ منصور را خونریزی عنوان کرده و اعلام نموده اند چنانچه این کارگر یک ساعت زودتر از لای دستگاه بیرون کشیده شده و به بیمارستان منتقل می شد، زنده می ماند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران مرگ جانگداز منصور بشمه را به خانواده وی و همکارانش در شرکت نیشکر هفت تپه تسلیت می گوید و خواهان محاکمه تمامی کسانی است که مسئله ایمنی کارگران و استانداردهای کار در کارخانه نیشکر هفت را رعایت نمیکنند و کارگران را این چنین قربانی مطامع سود آوریهای خود میکنند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ٢٣ بهمن ماه ٨٨
www.ettehadeh.com
k.ekhraji@gmail.com
منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران
به مناسبت سی و یکمین سالروزانقلاب 57
سی و یک سال از انقلاب بهمن 57 گذشت. مردم ایران در آنروزها با امید به برخورداری از یک زندگی بهتر و برچیده شدن چتر اختناق و سرکوب در صفی میلیونی به خیابانها آمدند و طبقه کارگر ایران و پیشاپیش آنان کارگران شرکت ملی نفت با اعتصاب سراسری خود و بستن شیرهای نفت کمر حاکمیت استبداد را در هم شکستند و توده های میلیونی مردم با شعار «کارگر نفت ما، رهبر سر سخت ما» پاسخی شورانگیز به این اقدام تاریخی آنان دادند و در روز 22 بهمن 1357 قدرت به دست مردم افتاد.
سقوط حکومت استبداد در روز 22 بهمن 1357 برای مردم به جان آمده از ستم و خفقان، بهارانی پر شکوه بود که زن و مرد و پیر و جوان و کودک با سرود بهاران خجسته باد و با شوری وصف ناپذیر به استقبالش شتافتند، مردم همدیگر را در آغوش می کشیدند، اشک شوق می ریختند و در پس قطره های اشک شوق شان رهائی و بهروزی خود را با تمامی وجودشان لمس میکردند.
اینک از آنروزهای پر شکوه و از آن روزهای امید و طراوت و شادابی 31 سال میگذرد، سی و یک سالی که امروز از آن همه امید و طراوات و شادابی چیزی جز فقر و بدبختی، بیکاری و دستمزد زیر خط فقر، طرح قطع یارانه ها و درماندگی میلیونها کارگر و مزد بگیر برای گذران زندگی بر جای نمانده است.
اما زندگی ادامه دارد و مردم ایران هنوز و به حق در حال و هوای تغییر اند و امیدشان را برای دست یابی به یک زندگی انسانی و شاد و مرفه و آزاد از دست نداده اند.
در این میان کارگران ایران در طول سالهای گذشته با اعتصابات و اعتراضات جسورانه خود و برپائی تشکلهای مستقل شان به دفاع از حق حیات و زندگی خود برخاستند و امروز بسیاری از آنان به جرم تشکل خواهی و خواست یک زندگی انسانی در پشت میله های زندان بسر میبرند.
اما برای ما کارگران سلولهای زندان پایان کار نیست، ما میلیونها انسانیم، ما تولید کنندگان تمامی ثروتها و نعمات موجود هستیم، چرخ تولید و زندگی در جامعه در دستان ماست، پشتوانه ما تجربه اعتصاب متحدانه و شکوهمند کارگران نفت در انقلاب بهمن 57 است و ما با این پشتوانه و با اتکا به قدرت میلیونی خود و با الهام از خواستهای انسانی مردم ایران در انقلاب سال 57، امروز و پس از سی و یک سال از بهمن 57 رئوس خواستهای حداقلی خود را به شرح زیر اعلام میداریم و خواهان تحقق فوری و بی قید و شرط همه آنها هستیم.
1- برسمیت شناخته شدن بی قید و شرط ایجاد تشكلهاي مستقل كارگري، اعتصاب، اعتراض، تجمع، آزادی بیان، مطبوعات و تحزب
2- لغو فوری مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه فعالین کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی از زندان
3- افزايش فوري حداقل دستمزدها براساس اعلام نظرخود كارگران ازطريق نمايندگان منتخب آنها در مجامع عمومی کارگری
4- طرح هدفمند کردن یارانه ها باید متوقف و دستمزدهاي معوقه كارگران باید فورا» و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت گردد
5- تامين امنيت شغلي براي كارگران و تمامی مزد بگیران، لغو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء، برچيده شدن کلیه نهادهای دست ساز دولتی از محیطهای کار و تدوین و تصویب قانون کار جدید با دخالت مستقیم نمایندهای منتخب مجامع عمومی کارگران
6- اخراج و بيكار سازي كارگران به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده اند و يا به سن اشتغال رسيده و آماده به كار هستند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار شوند
7- لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بی قید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی
8- برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی
9- تمامي كودكان بايد جداي از موقعيت اقتصادي و اجتماعي والدين، نوع جنسيت و وابستگي هاي ملي و نژادي و مذهبي از امكانات آموزشي، رفاهي و بهداشتي يكسان و رایگانی برخوردار شوند
10- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران ایران
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
21 بهمن ماه 1388
